Motogp,κατηγορία 125 κ.εκ. παρελθόν

Στην Βαλένθια της Ισπανίας παίχτηκε η τελευταία πράξη της «μικρής» κατηγορίας φυτώριο των αγώνων MotoGP .

Σταθερή παρουσία στις διοργανώσεις  Grand prix από το 1949.

Ουσιαστικά σημαίνει και το τέλος των δίχρονων κινητήρων.

Από το 2012 αντικαθίσταται από την νέα κατηγορία Μoto3 με τετράχρονους κινητήρες 259 κ.εκ.

Η κατηγορία φυτώριο για νέους αναβάτες που ήθελαν να δοκιμάσουν και να δείξουν το  ταλέντο τους πριν «σκαρφαλώσουν» στις επόμενες ..αντρικές κατηγορίες.

Angel_Nieto

Ονόματα που πέρασαν από την κατηγορία ,πολλά. Valentino Rossi,  επονομαζόμενος και doctor, ο  μεγάλος Phil Read, Alex Criville  , Loris Capirossi,Dani Pedrosa, Andrea  Dovizioso Mike Hailwood, Barry Sheene, Jorge Lorenzo όλοι μετέπειτα παγκόσμιοι πρωταθλητές της μεγάλης κατηγορίας.

Από τους θρύλους της κατηγορίας πρέπει να ήταν μόνο ένας ο μεγάλος  Angel Nieto ,επτά παγκόσμιους τίτλους  με κατά καιρούς διάφορες εργοστασιακές κατασκευές όπως Bultaco, Derbi, Kreidler, Minarelli, Morbidelli, Garelli, και  Ducados μεταξύ 1969 και 1984.

Ακλούθησαν   Carlos  Ubbiali με έξι τίτλους την δεκαετία του 1950 βέβαια .

Δύο αναβάτες , ο ένας Ισπανός και ο άλλος Ιταλός ,σημαντικό στοιχείο λόγω του ότι η κατηγορία κατακλύστηκε  με  συμμετοχές από τις δύο ανωτέρω χώρες με 23 και 15 παγκόσμιους τίτλους αντίστοιχα.

Σαφώς δύο εξαίρετοι αναβάτες που πέρασαν από την κατηγορία ο Jorge Martinez και  Fausto Gresini δίνουν το παρόν τους μέχρι και σήμερα στις πίστες ως ιδιοκτήτες ομάδων .

Σαν κατασκευές  ήταν πρόκληση για τους αναβάτες ,με τους δυνατούς κινητήρες και τα στενά ελαστικά να οδηγήσουν και να μάθουν τις διάφορες πίστες ειδικά οι υψηλόσωμοι είχαν λίγο πρόβλημα.

Το θέaμα και ο συναγωνισμός ήταν εξασφαλισμένος και φυσικά πολύ δημοφιλή κατηγορία για τους θεατές.

Από την αρχή οι Ιταλικές εταιρείες είχαν τον πρώτο λόγο στην κατηγορία με ονόματα όπως Mondial, Ducati, MV. Φυσικά δεν έμειναν έξω από τον χορό και οι Ιάπωνες κατασκευαστές που είδαν ως πρώτης τάξεως ευκαιρία να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους στην κατηγορία εξελίσσονταν παράλληλα τις κατασκευές τους.

Τα πρώτα χρόνια δε υπήρχαν δίχρονοι και τετράχρονοι κινητήρες οι οποίοι  είχαν βίους παράλληλους , από μονοκύλινδρους δίχρονους μέχρι εξωτικούς  πεντακύλινδρους τετράχρονους . Μαζί με τους κινητήρες εξελίχθηκαν και τα κιβώτια ταχυτήτων όπως της Suzuki με 14 ταχύτητες παρακαλώ για να μπορεί να εκμεταλλευτεί  όλο το εύρος της ιπποδύναμης του κινητήρα.

Φρικ της τεχνολογίας οι Ιάπωνες πάντα με πρωτεργάτη την Honda  με το εντυπωσιακό εποχής Honda RC148  με πεντακύλινδρο κινητήρα τετράχρονο που ελέγετο ότι επέδιδε 34 ίππους στις εξωπραγματικές 20.000 στροφές με οχτατάχητο κιβώτιο ταχυτήτων με σύνολο βάρους 87 κιλών.

Minarelli_125_1979

Αυτό δεν σήμαινε όμως ότι ήταν και γρήγορες παντού η ότι λειτουργούσαν τέλεια . από τεχνολογία όπως ήταν μπροστά ειδικά με την Suzuki  όταν έκαναν την κίνηση να προσλάβουν τον διάσημο μηχανικό από την Ανατολική  Γερμανία  Ernst Dergner  για ένα επιπλέον λόγω ότι  είχε εξελίξει το περιστροφικό σύστημα επαγωγής βαλβίδων .

Αυτές οι απίστευτες κατασκευές με αποδόσεις από 15 ίππους έως τους εξωπραγματικούς για τα κυβικά τους 45   «έβγαζαν» απίστευτα χιλιόμετρα τελικής ταχύτητας .

Λέγετε ότι η πολύ δύναμη που παρείχαν με το εξαιρετικό χαμηλό βάρος και την πολύ καλή αναλογία βάρους που είχαν επέτρεπαν να είναι γρηγορότερες μέσα στην στροφή από τις μοτοσικλέτες της μεγάλης κατηγορίας Motogp και για να διατηρούν γρήγορη ταχύτητα στην πίστα έπρεπε να οδηγούντο με σταθερό ρυθμό σε όλο το εύρος της πίστας δηλαδή … τέρμα γκάζι.

Πρέπει να θυμίσω ότι πριν καταλήξουν σε 125 κ.εκ οι κινητήρες ήταν στα 50 και μετέπειτα 80 κ.εκ.

Δυστυχώς η κατηγορία 125 παρελθόν … Μοτο3  το παρόν και το μέλλον.